Στον Καθεδρικό ναό της Φρανκφούρτης...

 

Ο Καθεδρικός Ναός της Φρανκφούρτης (Frankfurter Dom), επίσημα Αυτοκρατορικός Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βαρθολομαίου (Kaiserdom Sankt Bartholomäus), είναι μια ρωμαιοκαθολική γοτθική εκκλησία που βρίσκεται στην καρδιά της Φρανκφούρτης...

Δεν υπήρξε ποτέ επίσημος καθεδρικός ναός (επισκοπική έδρα), αλλά Kaiserdom, «αυτοκρατορική μεγάλη εκκλησία» ή αυτοκρατορικός καθεδρικός ναός) ή απλώς Dom λόγω της σημασίας του ως τόπος εκλογής και στέψης του εκάστοτε αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ως ένα από τα σημαντικότερα κτίρια της ιστορίας της Αυτοκρατορίας, ήταν σύμβολο εθνικής ενότητας, ειδικά τον 19ο αιώνα...

Το σημερινό κτίριο είναι ο τρίτος ναός στην ίδια τοποθεσία. Από τα τέλη του 19ου αιώνα, οι ανασκαφές αποκάλυψαν κτίρια που μπορούν να εντοπιστούν στον έβδομο αιώνα μ.χ.
Από το 1356 οι αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εκλέγονταν σε αυτήν την συλλογική εκκλησία ως βασιλιάδες στη Γερμανία, και από το 1562 έως το 1792, γινόταν η στέψη τους εδώ...
                                    

                                  

Το 1867, το κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξαναχτίστηκε με το σημερινό του στυλ. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ Οκτωβρίου 1943 και Μαρτίου 1944, η παλιά πόλη της Φρανκφούρτης, η μεγαλύτερη παλιά γοτθική πόλη στην Κεντρική Ευρώπη, καταστράφηκε από έξι βομβαρδισμούς των Συμμαχικών Πολεμικών Αεροποριών. Οι μεγαλύτερες απώλειες σημειώθηκαν σε επίθεση της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας στις 22 Μαρτίου 1944, όταν περισσότερα από χίλια κτίρια της παλιάς πόλης, τα περισσότερα από μισά ξύλινα σπίτια, καταστράφηκαν.
Ο Άγιος Βαρθολομαίος υπέστη σοβαρές ζημιές και το εσωτερικό του κάηκε ολοσχερώς. Το κτίριο ανακατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1950.

Επιβλητικό και μεγαλοπρεπές το εξωτερικό του...

Εντυπωσιακό και κατανυκτικό το εσωτερικό του...

Το μεγάλο εκκλησιαστικό όργανο, ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη...

Και ένα δεύτερο μικρότερο, πίσω από την Αγία Τράπεζα...

Η εκκλησία είναι γεμάτη με έργα τέχνης: γλυπτά, αγάλματα, πίνακες, πολύτιμους βωμούς και τάφους της ύστερης γοτθικής εποχής...

Η Σταύρωση, του Hans Backoffen (1509)...

Η Κοίμηση της Θεοτόκου (1434–1438), έργο άγνωστου. Ο πέτρινος βωμός δείχνει τον θάνατο της Μαρίας στον κύκλο των θλιμμένων Αποστόλων κάτω από ένα πλούσια διακοσμημένο κουβούκλιο.

Ανάμεσα στα πολλά αριστουργήματα, ξεχωρίζει η "Αποκαθήλωση" του Anthony van Dyck (1627)...

Σε μία πτέρυγα του ναού στεγάζεται και το μουσείο στο οποίο εκτίθεται η συλλογή με άμφια, πίνακες, γλυπτά, εκκλησιαστικά σκεύη, κοσμήματα, κ.λ.π... Η είσοδος στο μουσείο και ένα πολύ κατατοπιστικό βιβλιαράκι για την ιστορία του ναού 6,5 ευρώ...

Ανέβηκα και στον πύργο του κωδωνοστασίου που έχει συνολικό ύψος 95 μέτρα. Ανεβαίνει κανείς με τα πόδια από μια πολύ στενή στριφογυριστή σκάλα στην οποία μετά βίας χωράνε στο πλάτος δύο άτομα. Τα 300 σκαλοπάτια μου έκοψαν κυριολεκτικά την ανάσα, είπα ότι δεν θα φτάσω στην κορυφή. Τελικά με ένα πολύ μικρό διάλειμμα κάπου στη μέση συνέχισα και έφτασα μέχρι το τέρμα.

Η θέα από το ύψος των περίπου 75 μέτρων είναι απλά μαγευτική, χαλάλι το εισιτήριο των 3 ευρώ...

Στης Φρανκφούρτης το ποτάμι...

..που το λένε Μάιν...
Μάιν και ουρανοξύστες παρέα, γι αυτό και η περιοχή αυτή έχει πάρει το παρατσούκλι Μάιν(χ)άτταν.

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και ζεστή και ο κόσμος είχε κατακλύσει τις όχθες του ποταμού. Τρέξιμο, ποδήλατο, πατίνι, κωπηλασία, βαρκάδα στο ποτάμι, μίνι κρουαζιέρες, λιάζονταν και έτρωγαν στα γρασίδια. Πάρα πολύς κόσμος και στα πολλά φαγάδικα, καφέ και ζαχαροπλαστεία στους γύρω δρόμους...

 

Πάντως το ποτάμι δεν μου φάνηκε και πολύ καθαρό...

Ο κύριος παρακάτω είναι ο Καρλομάγνος (Charlemagne), γνωστός και ως Κάρολος ο Μέγας (Carolus ή Karolus Magnus). Ο Κάρολος Α' ήταν Βασιλιάς των Φράγκων (768 - 814) και ο πρώτος Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (800 - 814). Το άγαλμα είναι αντίγραφο και το πρωτότυπο βρίσκεται στο ιστορικό μουσείο της πόλης. Ο Καρλομάγνος φαίνεται να κρατάει ένα σπαθί που του το έκλεψαν όμως πριν μερικά χρόνια...

Είναι πολύ παράξενο να στέκεσαι με δέος μπροστά στα ύψους 200 μέτρων τσιμεντένια μεγαθήρια και σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων να σου κάνουν παρέα πάπιες, χήνες ή ότι τέλος πάντων είναι αυτό το πουλί...

Η σιδερένια γέφυρα (Eisener Steg) που ενώνει την πόλη, μιλάει ελληνικά. Η λευκή επιγραφή γράφει με κεφαλαία κατακόκκινα γράμματα «ΠΛΕΩΝ ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ ΕΠ ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ», δηλαδή, «πλέοντας στο μπλαβό πέλαγος πηγαίνοντας σε αλλόγλωσσους ανθρώπους». Η συγκεκριμένη φράση προέρχεται από την ραψωδία α' της Οδύσσειας του Ομήρου και επιλέχθηκε επειδή η Φρανκφούρτη είναι πολυπολιτισμική και η πλειοψηφία των κατοίκων της δεν έχει την γερμανική ως μητρική της γλώσσα...

Στα σίδερα της γέφυρας χιλιάδες λουκέτα... Τα ζευγάρια που έρχονται εδώ, δίνουν όρκους αιώνιας πίστης κλειδώνοντας την αγάπη τους...

Δεξιά και αριστερά στις όχθες του ποταμού βρίσκονται περίπου είκοσι από τα εξήντα συνολικά μουσεία της πόλης.
Το Ιστορικό Μουσείο και στο βάθος δεξιά ο καθεδρικός ναός της Φρανκφούρτης...

Στην πλατεία Römerberg, το παλιό ιστορικό κέντρο της πόλης με τα κτίρια από ξύλο και τούβλο. Όλα ξανακτίστηκαν σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια, αφού είχαν καταστραφεί στον Β' παγκόσμιο πόλεμο. Εδώ ήταν το επίκεντρο της οικονομικής δραστηριότητας, εδώ γίνονταν οι εκθέσεις και οι εμποροπανηγύρεις τα παλιά τα χρόνια για τις οποίες ήταν ξακουστή η πόλη. Εδώ στήνουν τα Χριστούγεννα ένα πανύψηλο χριστουγεννιάτικο δέντρο και από εδώ ξεκινάνε οι περιηγήσεις των επισκεπτών στην πόλη...

Έτυχε να έρθω 9 Μαίου, Ημέρα της Ευρώπης. Εκατοντάδες κόσμου, στα καφέ και εστιατόρια δεν έβρισκες να καθήσεις, στα μαγαζάκια με αναμνηστικά το αδιαχώρητο, μουσικοί, παιχνίδια, ζητιάνοι, περίπτερα και σταντ με προπαγανδιστικό υλικό, ομιλίες, ψηφοφορίες, παρουσιάσεις και διάφορα άλλα χάπενινγκς...

Στο παραδοσιακό αυτό συγκρότημα κτιρίων με την χαρακτηριστική κλιμακωτή πρόσοψη που πρωτοχτίστηκαν το 1405, στεγάζεται σήμερα το δημαρχείο της Φρανκφούρτης...

Στο συντριβάνι της δικαιοσύνης (1611), η θεά Justitia χωρίς το μαντήλι στα μάτια, υπενθυμίζει στους άρχοντες της πόλης να είναι δίκαιοι απέναντι σε όλους τους πολίτες...

Το εστιατόριο Wertheim Haus στεγάζεται στο παραδοσιακό σπίτι με σκελετό από ξύλο, αντιπροσωπευτικό της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και είναι το μόνο που γλύτωσε από τους νυχτερινούς βομβαρδισμούς του 1944. Όλα τα άλλα οικοδομήματα της πόλης καταστράφηκαν...

Νεο-αναγεννησιακό μνημείο συντριβάνι προς τιμήν του ποιητή και συγγραφέα Friedrich Stoltze...

Συνεχίζεται...