Η Μπάχαραχ (Bacharach am Rhein) είναι μια μικρή γραφική πόλη στη Γερμανία, στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου (Rheinland-Pfalz). Βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Ρήνου, περίπου 48 km νότια της πόλης Κόμπλεντς και αποτελεί μέρος της κοιλάδας Άνω Μέσου Ρήνου, η οποία είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO λόγω της μοναδικής ιστορικής και φυσικής της αξίας.
Ο πληθυσμός είναι γύρω στους 1800 κατοίκους. Η Μπάχαραχ ήταν παραδοσιακά σημαντικό εμπορικό κέντρο στον Ρήνο κατά τον Μεσαίωνα, ειδικά στο κρασί και το ξύλο.
Το πρώτο πλάσμα που με υποδέχθηκε μπαίνοντας στην πόλη ήταν αυτή η γάτα στο παράθυρο του δευτέρου ορόφου αυτού του κτιρίου... Ωραία σκέφτηκα..αυτή είναι μια πόλη που μου ταιριάζει...
Στον κεντρικό δρόμο, βαδίζοντας προς το κέντρο της πόλης......ερημιά...
Η Μπάχαραχ είναι μια πλήρως διατηρημένη μεσαιωνική παλιά πόλη με τα στενά δρομάκια, τα σπίτια με ξύλινο σκελετό και εντυπωσιακά ιστορικά κτίρια...
Πανέμορφα στενά, γραφικά ξυλόδετα σπίτια, παντού ταβέρνες, μπαράκια, οινοπωλεία, εστιατόρια και μπαράκια... Όλα κλειστά όμως, χειμώνας και η πόλη είναι νεκρή από τον Οκτώβρη μέχρι το Πάσχα...
Και η απαραίτητη ελληνική παρουσία, κι αυτό κλειστό ήταν...
Το παρεκκλήσι του Βέρνερ είναι ένα από τα σύμβολα της μικρής πόλης και στην ιστορία του κρύβεται ένα δράμα. Ξεκίνησε να χτίζεται το 1294 με χρήματα από τις δωρεές των προσκυνητών. Του έδωσαν το όνομα ενός δεκαεξάχρονου αγοριού της πόλης, του Werner του Oberwesel, που βρέθηκε νεκρό και πιθανόν κακοποιημένο την Μεγάλη Πέμπτη του 1287 κάπου έξω από την πόλη. Για τον θάνατό του κατηγορήθηκαν οι Εβραίοι της περιοχής εναντίον των οποίων ξέσπασε ένα πραγματικό πογκρόμ. Ο Βέρνερ λατρευόταν ως χριστιανικός άγιος και η ημέρα μνήμης του ήταν η 19η Απριλίου. Πλήθη πιστών έρχονταν να προσκυνήσουν και φυσικά να αφήσουν και το κατιτίς τους στην πόλη. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια λοιπόν. Και τους Εβραίους ξεφορτώθηκαν και μια καινούργια μπίζνα άνοιξε για την πόλη. Το ψέμα και φυσικά η μπίζνα κράτησε για αιώνες. Μέχρι που ή έρευνα έδειξε ότι οι κατηγορίες κατά των Εβραίων ήταν ανυπόστατες και ό "άγιος" διαγράφτηκε από τους καταλόγους των αγίων της καθολικής εκκλησίας το 1963...
Το παρεκκλήσι καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1689 και σήμερα αποτελεί διατηρητέο μνημείο...
Στη θέση της παλιάς πύλης εισόδου, ένα κείμενο σκαλισμένο σε πέτρα παρέχει σύντομες ιστορικές πληροφορίες και ενθαρρύνει τον προβληματισμό για ένα καλύτερο μέλλον.
"Σήμερα συνειδητοποιούμε ότι για πολλούς αιώνες είμασταν τυφλοί, ανίκανοι να δούμε την ομορφιά του εκλεκτού λαού σου. Ανίκανοι ακόμα να δούμε στα πρόσωπά τους τα χαρακτηριστικά του πρωτότοκου αδελφού μας. Τώρα βλέπουμε το σημάδι του Κάιν στα μέτωπά μας. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο αδελφός μας Άβελ κειτόταν πάνω στο αίμα που χύσαμε και έκλαιγε με τα δάκρυα που εμείς προκαλέσαμε ξεχνώντας την αγάπη σου. Συγχώρεσέ μας για την άδικη κατηγορία εναντίον των Εβραίων. Συγχώρεσέ μας που σε σταυρώσαμε για δεύτερη φορά. Δεν ξέραμε τι κάναμε".
Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄
Σήμερα, στεγάζει έναν από τους πιο γραφικούς ξενώνες νεότητας και αποτελεί δημοφιλή προορισμό για σχολικές εκδρομές και οικογενειακές διακοπές. Οι μεμονωμένοι ταξιδιώτες εκτιμούν επίσης την ευκαιρία να περάσουν μια νύχτα σε ένα κάστρο. Διαθέτει 168 κλίνες και κάθε χρόνο καταγράφονται περίπου 42000 διανυκτερεύσεις...
Παντού μέσα και γύρω από το Μπάχαραχ, βλέπει κανείς τη σιωπηλή παρουσία του παρελθόντος.
Το Μπάχαραχ θεωρείται το μυστικό κέντρο του Ρομαντισμού της περιοχής του Ρήνου. Ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο Κλέμενς Μπρεντάνο και πολλοί άλλοι ταξιδιώτες του Ρήνου της ρομαντικής εποχής γοητεύτηκαν από την ομορφιά του Μπάχαραχ.
Ο Ουγκώ έγραψε στο ταξιδιωτικό του ημερολόγιο: "Το Μπάχαραχ είναι ίσως το παλαιότερο κατοικημένο μέρος που έχω δει ποτέ. Πιστεύεται ότι ένας γίγαντας, που εμπορευόταν αντίκες, ήθελε να ανοίξει ένα μαγαζί εδώ στον Ρήνο. Αυτή η αρχαία πόλη των νεράιδων, γεμάτη μύθους και θρύλους, κατοικείται από μια γραφική γενιά ανθρώπων"…
