ESA Teams Day...

Στις 12 Σεπτεμβρίου είχαμε ESA Teams Day. Όσοι δήλωσαν συμμετοχή δεν θα έρχονταν στη δουλειά, θα ήταν αργία για αυτούς. Οι υπόλοιποι θα δούλευαν από το σπίτι...λέμε τώρα... Όλοι μπορούσαν να φέρουν και συγγενείς ή φίλους στο χώρο. Το σκεπτικό ήταν να γνωριστούμε ακόμα καλύτερα μεταξύ μας και να ανταλλάξουμε εμπειρίες και κουλτούρες, "ασμπέτε" δηλαδή που λέμε και στην πατρίδα.

Μια γιορτή των πολιτισμών, όπως φαίνεται και από την αναμνηστική κάρτα που μας μοίραζαν...

Το event ξεκινησε γύρω στη μία το μεσημέρι, στη μεγάλη αίθουσα τύπου σε ένα από τα κτίρια στις εγκαταστάσεις του ESOC, με σύντομη ομιλία του Γ.Δ. και μετά είχαμε διάφορα σταντ με ομαδικά και ατομικά παιχνίδια, κουίζ, κ.λ.π. Π.χ. σε ένα σταντ είχε διάφορα είδη μπαχαρικών τα οποία έπρεπε κάποιος να τα αναγνωρίσει και να τα ονοματίσει (με τόσους Ινδούς φυσικά τί άλλο θα σκέφτονταν;) ενώ σε ένα άλλο παραδίπλα γινόταν το ίδιο πράγμα αλλά με τσάγια τα οποία κάποιος έπρεπε να αναγνωρίσει από το άρωμά τους (αυτό το σκέφτηκαν οι Εγγλέζοι σίγουρα...)  

Ο κύριος με το κασκέτο και τα πάνινα παπούτσια είναι ο Ρολφ Ντένσινγκ, Γενικός Διευθυντής του ESOC...

Παιχνίδι με βελάκια...

Το παιχνίδι οι παίκτες πρέπει να κρατήσουν με τεντωμένο χέρι στον αέρα για ένα λεπτό ένα βαρύ ποτήρι γεμάτο νερό. Εύκολο, όλοι κέρδιζαν εδώ...

Σε αυτό το παχνίδι έπρεπε να μπήξεις ένα μεγάλο καρφί με το πολύ 10 χτυπήματα σε ένα κομμάτι ξύλου, χρησιμοποιώντας τη λεπτή πλευρά του σφυριού. Πολύ δύσκολο...

Ομαδικό παιχνίδι όπου 4 άτομα χρησιμοποιώντας αυτά τα πέδιλα έπρεπε να κάνουν μια κυκλική  οριοθετημένη διαδρομή χωρίς να πέσουν κάτω ή να πέσουν στην αντίπαλη ομάδα. Εδώ ο μπροστινός είναι Έλληνας...

Το απόγευμα στις 5.30 ξεκινούσε ένα χάπενινγκ με μπάρμπεκιου, μπύρες και μουσική. Θα έπαιζαν 4-5 ροκ - ποπ μπάντες αποτελούμενες φυσικά από εργαζόμενους και στελέχη του ESOC. Στη μία από αυτές, στο σαξόφωνο, ο Ρολφ Ντένσινγκ...  

Και αυτή είναι η χορωδία του ESOC, κάνει πρόβες κάθε Δευτέρα και εμφανίζεται σε διάφορα events με θρησκευτικό κυρίως ρεπερτόριο...

Και φυσικά πλούσιος μπουφές με ψητά (όχι και πολύ ωραία θα έλεγα...), σαλάτες, και βέβαια άφθονη μπύρα. Ο πολύς κόσμος κάτι ήξερε και ήρθε λίγο μετά που άνοιξαν τον μπουφέ. Ανακοινώθηκε ότι δήλωσαν συμμετοχή κάπου 1200 άτομα...

Και του χρόνου...

Ανοικτή συναυλία στην πλατεία του Μεγάρου Μουσικής...

Στις 31 Αυγούστου, στις 6 το απόγευμα, το Μέγαρο Μουσικής του Ντάρμσταντ ή αλλιώς Κρατικό Θέατρο της πόλης, κήρυξε την έναρξη της νέας καλλιτεχνικής περιόδου 2024-2025 με μια ανοιχτή συναυλία στην πλατεία Γκέοργκ Μπύχνερ. Συμμετείχαν η Ορχήστρα της πόλης του Ντάρμσταντ και επιλεγμένοι σολίστ στο τραγούδι. Το δίωρο πρόγραμμα περιελάμβανε αποσπάσματα από όπερες, μιούζικαλ, συμφωνικά έργα και κινηματογραφική μουσική. Πήγα προς το τέλος γιατί μόλις είχα γυρίσει από την εκδρομή στη Φούλντα. Μία τυπική εκδήλωση πανηγυρικού χαρακτήρα για το μαζικό κοινό, που μάζεψε όμως και αρκετούς φανατικούς του είδους, κυρίως μεγάλης ηλικίας... 

Πολλή ζέστη και τα πιτσιρίκια βρήκαν τη χαρά τους στο συντριβάνι της πλατείας...

Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την πλατεία και τους γύρω χώρους από νωρίς το μεσημέρι, είχαν απλώσει τα τραπεζομάντηλα στο γρασίδι και στα μάρμαρα και το είχαν ρίξει στο φαγοπότι...

 

Την ίδια ώρα, χιλιάδες κόσμου στον δρόμο ανάμεσα στις δύο πλατείες, Λουίζενπλατς και Γκέοργκ Μπύχνερ. Έκανα ένα τέταρτο για να διανύσω μια απόσταση τετρακοσίων μέτρων. Δεκάδες κιόσκια που σέρβιραν κρασί, μαζί με διάφορα άλλα στριφουντάδικα είχαν δημιουργήσει το αδιαχώρητο στην κυριολεξία. Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας του κρασιού εδώ στη Γερμανία απ' ότι φαίνεται.. Ο Οκτώβριος είναι της μπύρας (Οκτόμπερφεστ), ο Νοέμβριος δεν ξέρω τί γιορτάζει και ο Δεκέμβριος είναι όλα μαζί...

Καλό φθινόπωρο...

Ελαστικά Fulda...

   Σάββατο 31 Αυγούστου με μπόλικη ζέστη...
Το σχέδιο ήταν να περάσω την ημέρα στα τραίνα (που έχουν κλιματισμό) και να απολαύσω τη φύση της γερμανικής επαρχίας. Ξεκίνησα για την Κολωνία μέσω Φρανκφούρτης. Όμως φτάνοντας στη Φρανκφούρτη είδα ότι το μόνο τραίνο για Κολωνία ήταν το ICE για το οποίο έπρεπε να βγάλω εισιτήριο μιας και το Deutschland Ticket δεν παίζει στα ICE τραίνα. Όλα τα άλλα τραίνα πήγαιναν νότια, εγώ όμως ήθελα να πάω βόρεια, στη δροσιά. Η μόνη εναλλακτική ήταν ένα RE (Regional) τραίνο που πήγαινε βορειο-ανατολικά σε μια άγνωστη πόλη, το Wächtersbach. Πήρα λοιπόν αυτό το τραίνο και μετά από κανα μισάωρο έφτασα εκεί. Εκεί είδα ότι περνάει άλλο τραίνο που συνεχίζει προς την Φούλντα. Θυμήθηκα τα ελαστικά Fulda και μετά από ένα γρήγορο ψάξιμο στο Ίντερνετ αποφάσισα να συνεχίσω για Φούλντα... 

Το δρομολόγιο είχε αρκετές στάσεις σε πόλεις με ονόματα όπως Offenbach, Hanau, Langenselbold, Niedermittlau, Gelnhausen, Steinau, Neuhof κ.λ.π

Η διαδρομή ήταν πάρα πολύ όμορφη. Περάσαμε μέσα από καταπράσινα αδιαπέραστα δάση, καταπράσινα λιβάδια, καταπράσινα ποτάμια, καταπράσινες λίμνες, καταπράσινα χωριουδάκια, καταπράσινα κοπάδια κατσίκια, καταπράσινες ανεμογεννήτριες, καταπράσινα φωτοβολταικά...εεε, παρασύρθηκα....

Η Fulda απέχει 100 χιλιόμετρα από τη Φρανκφούρτη, μία ώρα με το τραίνο. Είναι μια πολύ όμορφη πόλη 700000 κατοίκων με μεγάλη ιστορία, πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά και λαμπρό παρόν και μέλλον στους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού. Λέγεται πόλη του μπαρόκ, "Fulda, die Barockstadt" και έχει κερδίσει αυτό το προσωνύμιο με το σπαθί της...

Βγαίνοντας από το σταθμό, βρίσκεσαι σε ένα μεγάλο πεζόδρομο με κάθε είδους μαγαζιά και πολλά φαγάδικα που το τέρμα του μετά από κανένα χιλιόμετρο είναι το ιστορικό κέντρο της πόλης...

Στην κεντρική πλατεία μια σιδερένια μακέττα της πόλης όπως ήταν το 1727...

Σάββατο πρωί και φυσικά διάφορα events στην πλατεία με κιόσκια για την καταπολέμηση της κατάθλιψης (!!) και  μπάντα κρουστών (!!!)...

Υπάρχουν 16 μουσεία στην πόλη. Το μεγαλύτερο είναι το μουσείο Vonderau. Απλώς μπήκα μέσα και αγόρασα έναν οδηγό της πόλης, δεν το επισκέφτηκα κανονικά... 

Προσέξτε το πλέγμα που προφυλάσσει το άγαλμα στην εσοχή αυτή του κτιρίου του μουσείου...

Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική με τα half-timbered σπίτια, παρούσα και εδώ...

Πέρασα περίπου 2 ώρες περιδιαβαίνοντας το κέντρο της πόλης, βγάζοντας φωτογραφίες και θαυμάζοντας τα μνημεία και τις 2 εκκλησίες...

Η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Βλάσση. Χτίστηκε από το 1771 μέχρι το 1784 τη εποχή του ύστερου μπαρόκ. Δεσπόζουν οι δύο τριώροφοι πύργοι και το κόκκινο χρώμα...

Εδώ ο ναός του Αγίου Πνεύματος... 

Διπλό εξομολογητήριο (;;) δεν ξέρω πως λέγεται αυτό...

Μια ακόμα βερσιόν του τείχους των δακρύων...

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...

Το πολύ όμορφο ιστορικό της κέντρο είναι γεμάτο με καλά εστιατόρια, πιτσαρίες, καφετέριες, παγωτατζίδικα, μπαράκια, μαγαζιά ποιότητας και όχι τα πολύ διαδεδομένα γυράδικα και κεμπαπτζίδικα με τα οποία είναι γεμάτη η Γερμανία.. Κόσμος πολύς, απολάμβανε τη ζέστη και τον ήλιο...

                                                  

Φαγητό στο Ριστοράντε λα Ρομάντικα, αυθεντικό ιταλικό ρεστωράν, πολύ όμορφο, σε κλασσικό στιλ. Το προσωπικό μιλούσε ιταλικά και ήταν πολύ ευγενικοί και γρήγοροι... 

Τορτελίνι αλα πάνα, μια τεράστια, χορταστική σαλάτα και μια μπύρα, όλα αυτά 26€.

Μου έφεραν και ψωμί, πρωτοφανές !!!. Όχι, νερό δεν μου έφεραν, έπρεπε να το ζητήσω. Τουλάχιστον μου έφεραν ένα κανονικό ποτήρι νερό...

Επιστροφή στη Φρανκφούρτη με άλλο τραίνο, αυτή τη φορά κατευθείαν. Μόλις κατέβηκα από αυτό το τραίνο, στη διπλανή γραμμή έτοιμο να ξεκινήσει σε 5 λεπτά, το άλλο τραίνο για το Ντάρμσταντ. Μου αρέσει που εδώ μερικοί έχουν παράπονα από τις συγκοινωνίες.
Περισσότερα για τη Φούλντα προσεχώς...