Στο Δημαρχείο...

Η εταιρεία για την οποία δουλεύω συνεργάζεται με μια άλλη εταιρεία που εδρεύει στο Μόναχο που ειδικεύεται στην υποστήριξη μεταναστών εργαζομένων. Βοηθάει στην εγγραφή στις τοπικές αρχές, άνοιγμα λογαριασμού τραπέζης, εύρεση σπιτιού κ.λ.π. Από χτες μου είχαν στείλει οδηγίες και είχαμε ραντεβού στο Δημαρχείο της περιοχής που μένω, της περιοχής Griesheim. Κάτι σαν την Καλαμαριά όσον αφορά την απόσταση από το κέντρο της πόλης.  Και εκεί σταματάνε οι ομοιότητες...

 Έξω από το Δημαρχείο περίμενε μαζί με μένα και μια 26χρονη Ισπανίδα. Ήρθαμε την ίδια μέρα στο Ντάρμσταντ,  μένουμε στο ίδιο ξενοδοχείο και δουλεύουμε στο ίδιο κτίριο και για την ίδια εταιρεία.  Τι δουλειά κάνει η κοπέλα; 

- Spacecraft Controller...

Αυτό ακριβώς...δεν περιγράφω άλλο...

Καταφθάνει η κοπέλα από την Blue Global του relocation support. Μας εξηγεί κάποια πράγματα και μπαίνουμε στο Δημαρχείο όπου με τη σειρά (με νούμερα) διεκπεραιωνουμε την εγγραφή στα μητρώα. Η κοπέλα μεταφράζει,  εξηγεί και κάνει όλη την συζήτηση με τον πολύ ευγενικό και αγγλομαθή υπάλληλο. Όλα τα χαρτιά όμως είναι στα γερμανικά.  Όλη η διαδικασία κρατάει κανένα τέταρτο και είμαστε πλέον και επίσημα εργαζόμενοι στη Γερμανία. Θα μας βγάλουν και ΑΦΜ και θα έρθει πάλι η κοπέλα να τα πάρει.  Εμείς δεν θα ξαναέρθουμε στο Δημαρχείο αυτό. Η μόνη περίεργη ερώτηση που μου έκαναν ήταν για το θρήσκευμα. Στη Γερμανία οι Καθολικοί και οι Ευαγγελιστές πληρώνουν εκκλησιαστικό φόρο 9% που παρακρατείται από το μισθό τους. Το Δημαρχείο είναι ένα κομψό, μικρό,  όμορφο κτίριο που το προσπέρασα κιόλας γιατί το πέρασα για ξενοδοχείο.  Ευτυχώς το GPS με γύρισε πίσω. Μέσα στεγάζεται και ένα μικρό μουσείο με παλαιολιθικά ή κάτι τέτοιο ευρήματα από την περιοχή. 

Αύριο έχουμε συνέχεια στην Τράπεζα για να ανοίξουμε λογαριασμό και με το ΑΦΜ που θα βγει σε 3 μέρες θα μπορούμε να πληρωθούμε.  

Η Αναστασία της υποστήριξης, είναι Μολδαβή και είναι 15 χρόνια στη Γερμανία.  Έφυγαν οικογενειακώς από την πόλη που έμεναν στη Μολδαβία όταν κατέρρευσε το καθεστώς το 1991 ή 92 και οι δύο γονείς της - γιατροί και οι δύο - έχασαν τη δουλειά τους. Κατέφυγαν στη Ρουμανία όπου τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα γιατί από το πλιάτσικο που έγινε δεν είχαν οι άνθρωποι να φάνε.