Το Darmstadtium...

Το Darmstadtium είναι το συνεδριακό και εκθεσιακό κέντρο της πόλης.  Πήρε το όνομά του μετά από διαγωνισμό, από το χημικό στοιχείο Νταρμστάντιο που ανακαλύφθηκε εδώ στην πόλη το 1994. Για να γίνει φανερό πόσο δεμένο είναι το κέντρο με την πόλη της επιστήμης (το Ντάρμσταντ) διάφορες αίθουσές του έχουν ονόματα από χημικά στοιχεία, όπως ήλιο, παλλάδιο και ξένον.

Βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης και δίπλα στο φημισμένο Πανεπιστήμιο TU. Σε 18000 τετραγωνικά μέτρα απλώνονται 18 ευέλικτα διαμορφούμενες αίθουσες συνολικής χωρητικότητας 1300 ατόμων. Το βαρύ πυροβολικό αποτελούν μία μεγάλη και μία μικρότερη συνεδριακή αίθουσα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας στην υποστήριξη συνεδρίων, διασκέψεων αλλά και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων. Η κεντρική μεγάλη σάλα έχει επιφάνεια 1300 τ.μ. και 1677 θέσεις ενώ η μικρότερη μπορεί να φιλοξενήσει 383 άτομα σε 650 τ.μ. Υπάρχουν φυσικά εστιατόριο, καφέ και ρουφ γκάρντεν και υπόγειο πάρκινγκ για 450 αυτοκίνητα.
Το αρχικό κτίριο χτίστηκε για λογαριασμό της πόλης και του TU Darmstadt, σε σχέδια του Βιεννέζου αρχιτέκτονα Talik Chalabi. Το φουτουριστικό του σχήμα με τις ακανόνιστες επιφάνειες που"φωλιάζουν" η μια μέσα στην άλλη σε όλες τις περίεργες γωνίες εκτός από τις ορθές, δεν φαίνεται να πολυάρεσε στους κατοίκους. Το αποκαλούν "σκατόκουτο". Το άλλο θέμα που προέκυψε είναι ότι κατά την κατασκευή του αποκαλύφθηκε μέρος του αμυντικού τείχους της πόλης και η λύση που επιλέχτηκε ήταν να ενσωματωθεί στο καινούργιο κτίσμα. Μέρη του τείχους υπάρχουν και φαίνονται και μέσα στις αίθουσες του κτιρίου. Τουλάχιστον δεν το κατέστρεψαν και δεν το κατάχωσαν.

 

 

Η πλατεία ακριβώς μπροστά από το Νταρμστάντιουμ έχει το όνομα της διευθύντριας σύνταξης της εφημερίδας Die Zeit, της Marion Gräfin Dönhoff, της πιο σημαντικής δημοσιογράφου (κάτι σαν την Ελένη Βλάχου) της μεταπολεμικής Γερμανίας...

Διάφορα αγάλματα και γλυπτά γύρω από τον χώρο του κεντρικού κτιρίου...

Εμένα μου άρεσε πολύ πάντως, εκείνο που δεν μου άρεσε είναι ότι "κατάπιε" το τείχος και από τον αποτυχημένο συνδυασμό χάνει και το μοντέρνο κτίριο και το παλαιό μνημείο...

  

Πίσω από το Νταρμστάντιουμ μια μικρή, διακριτική πλατεία φέρει το όνομα Χιροσίμα-Ναγκασάκι και μια στήλη με την επιγραφή "Είθε η ειρήνη να επικατήσει στον κόσμο" στα Αγγλικά, Γερμανικά, Ρωσικά και Γιαπωνέζικα...

Στον ίδιο χώρο, σε μια γωνιά, πεταμένο κυριολεκτικά, ένα μικρό σιδερένιο γλυπτό-μνημείο...

 

Η πινακίδα δίπλα μας εξηγεί την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία του γλυπτού γι αυτό και βάζω ολόκληρο το κείμενο:

Το «Μνημείο του Άγνωστου Λιποτάκτη», που φτιάχτηκε από σίδηρο το 1987 από την μη κυβερνητική οργάνωση Werkhof Darmstadt, ήταν το αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας Reservists Refuse, μιας ομάδας εφέδρων που στη συνέχεια αρνήθηκαν τη στρατιωτική θητεία. Το γλυπτό δείχνει τις σιλουέτες πέντε στρατιωτών σε στρατιωτικό χαιρετισμό. Το μνημείο είχε σκοπό να τιμήσει τη μνήμη των άγνωστων λιποτακτών στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και να επιστήσει την προσοχή στο γεγονός ότι ο στρατιώτης πρέπει να υπακούει στη συνείδησή του και όχι να υπηρετεί ένα παράνομο καθεστώς. Επίσης συμβολίζει την ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης.
Το μνημείο εγκαινιάστηκε στις 14 Νοεμβρίου 1987 στην οδό Heinheimer Strasse 41. Το 1988 μεταφέρθηκε στο Bessunger Knaben Schule (κέντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων). Το 1989 τοποθετήθηκε σε έναν τοίχο στην οδό Lauteschläger 15 όπου οι διαδηλωτές ψέκασαν μπογιές και χάραξαν γκράφιτι πάνω του. Από το 2018, η νέα θέση του μνημείου στην πλατεία Χιροσίμα-Ναγκασάκι χρησιμεύει επίσης ως υπενθύμιση των καταστροφικών συνεπειών μιας επίθεσης με ατομική βόμβα.

Χρησιμοποιώντας πρωτότυπες αρχιτεκτονικές λύσεις και αξιοποιώντας όλες τις διαθέσιμες τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας (φωτοβολταικά, γεωθερμία και βιομάζα) το συγκρότημα κτιρίων είναι ενεργειακά αυτόνομο. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία και πράσινες σημαίες για τον ενεργειακό του σχεδιασμό. Η οθόνη δείχνει σε πραγματικό χρόνο την στιγμιαία παραγωγή ισχύος, την ημερήσια παραγωγή ενέργειας και την συνολική παραγωγή ενέργειας από την έναρξη λειτουργίας του...

H επεξηγηματική πινακίδα μας λέει ότι 400 ηλιακά πάνελ στην ταράτσα του κτιρίου παράγουν πάνω από 70000 κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως. Επίσης στην ταράτσα ζουν 120000 μέλισσες σε 3 αποικίες που παράγουν μέλι (!!!). To μέλι αυτό πουλιέται στην είσοδο, 6€ τα 250 γραμμάρια το βαζάκι...

Το φίλτρο που είναι τοποθετημένο ακριβώς μπροστά στην είσοδο φιλτράρει και καθαρίζει τον αέρα για 400000 πνεύμονες (!!!)...

Το κόστος κατασκευής έφτασε τα 90 εκατομμύρια ευρώ (υπέρβαση περίπου 20 εκατομμύρια) και καλύφθηκε από την πόλη του Ντάρμσταντ και το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο ενώ το οικόπεδο παραχωρήθηκε από το κρατίδιο της Έσσης.
Δυστυχώς ήταν κλειστό και δεν μπόρεσα να το δω από μέσα. Ελπίζω να το επισκεφτώ σύντομα...