Το πρόγραμμα έλεγε επίσκεψη στο σπίτι - μουσείο του Γκαίτε και στην μεγάλη αγορά τροφίμων της πόλης, την Kleinmarkthalle, κάτι σαν Μοδιάνο και Καπάνι μαζί, στο δεκαπλάσιο βέβαια...
Από τον σιδηροδρομικό σταθμό με τα πόδια προς τη γενική κατεύθυνση του μουσείου, συναντάμε έναν φουτουριστικό ουρανοξύστη, το Silberturm (Ασημένιος Πύργος), παλιότερα Dresdner-Bank-Hochhaus, με 32 πατώματα στα 166 μέτρα. Σήμερα είναι ιδιοκτησία του γερμανικού ΟΣΕ, δηλ της Deutsche Bahn...
Στην πλατεία Willy-Brandt-Platz, δεσπόζει ένας ακόμα ουρανοξύστης, ο Eurotower, ύψους 150 μέτρων και ακριβώς μπροστά του το γλυπτό του Ευρώ, το Euro-Skulptur, αξιοθέατο της πόλης πια, μπροστά στο οποοίο φωτογραφίζονται δεκάδες - Γιαπωνέζοι κυρίως - τουρίστες. Έχει ύψος 14 μέτρα και όπως όλα τα μνημεία αυτού του τύπου προκάλεσε και προκαλεί ακόμα πολλές αντιπαραθέσεις. Ο Eurotower ήταν παλιά η έδρα της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία όμως μετά το τρομερό σουξέ που είχε τα τελευταία χρόνια είπε να μετακομίσει στο δικό της μεγαθήριο, μακριά από το συνωστισμό....
Δεξιά, το κτίριο της Όπερας της Φρανκφούρτης, της κανονικής όπερας δηλ. εκεί που ανεβαίνουν όλες οι μεγάλες παραστάσεις όπερας στην πόλη...
Λίγο πιο δεξιά από την κύρια είσοδο της όπερας, δύο άστεγοι πέρασαν την νύχτα τους εκεί.. Ο ένας μόλις έχει ξυπνήσει και έχει σηκωθεί, ο άλλος κοιμάται ακόμα. Και είναι περίπου 11.30 το πρωί...
Ένα ακόμα αξιοθέατο στον ίδιο χώρο είναι το πολύ όμορφο Αρτ Νουβώ συντριβάνι των παραμυθιών που φτιάχτηκε το 1910...
Λεωφορείο που εκτελεί δρομολόγια περιήγησης της Φρανκφούρτης...
Η ωραία της ημέρας...
Και φτάνουμε στο σπίτι του Γκαίτε, αυτή είναι η εξωτερική του όψη...
Εδώ γεννήθηκε ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, στις 28 Αυγούστου του 1749. Κινδύνεψε να πεθάνει από ασφυξία κατά τη διάρκεια της γέννας λόγω ασχετοσύνης της μαμής που είχε αναλάβει να τον φέρει στον κόσμο, όπως έγραψε ο ίδιος αργότερα σε ένα από τα ποιήματά του...
Η είσοδος στο σπίτι του Γκαίτε και στο μουσείο γερμανικού ρομαντισμού είναι μία. Περίπου εκατό χιλιάδες άνθρωποι επισκέπτονται το σπίτι και το μουσείο κάθε χρόνο...
Εδώ το κεντρικό πωλητήριο για τα εισιτήρια, τα αναμνηστικά και τα βιβλία. Πίσω από τον πάγκο όλος ο τοίχος καλύπτεται από μία τεράστια πραγματική βιβλιοθήκη με κανονικά βιβλία...
Η είσοδος κοστίζει 10€ και το αξιόλογο βιβλίο για το μουσείο και το ίδρυμα που το συντηρεί και το αξιοποιεί, στοίχισε 4,5€. Φυσικά θα βρεί κανείς πολλά βιβλία, μελέτες, θεατρικά, μονογραφίες, ποίηση του ίδιου του Γκαίτε αλλά και άλλων συγγραφέων του γερμανικού ρομαντισμού...
Η αυλή με έναν πολύ όμορφο κήπο και γλυπτά της εποχής...
Μπαίνοντας στην είσοδο, μπορείς να πάρεις μαζί σου αυτό το δισέλιδο πλαστικοποιημένο διάγραμμα των χώρων του σπιτιού με σύντομα κατατοπιστικά κείμενα (σε 4 γλώσσες) για να μπορέσεις να καταλάβεις καλύτερα τον χώρο...
Οι Γκαίτε ήταν μια μεγαλοαστική πολύ πλούσια οικογένεια. Το σπίτι τους ήταν τριώροφο με πολλά δωμάτια και ξεχωριστούς χώρους για διαφορετικές δραστηριότητες. Εδώ η είσοδος με τη μεγάλη ντουλάπα και δεξιά η πόρτα οδηγεί στο δωμάτιο υποδοχής...
Στο δωμάτιο αυτό δεσπόζει ένα πορτραίτο του νεαρού Γκαίτε...
Όλα τα κομμάτια, έπιπλα, σκεύη, πορσελάνες, πίνακες, αντικείμενα καθημερινής χρήσης είναι τα αυθεντικά της οικογένειας και φυσικά πολλά από αυτά είναι έργα τέχνης και κειμήλια της περιόδου που έζησε τα παιδικά του χρόνια ο συγγραφέας...
Εδώ, το "μπλε" δωμάτιο, το καθιστικό στο ισόγειο, στο οποίο περνούσαν το μεγαλύτερο διάστημα της μέρας...
Χειροποίητες πορσελάνες ρυθμού ροκοκό...
Η κουζίνα με τον φούρνο, τα ντουλάπια και τα σκεύη. Μια μαγείρισσα και δύο υπηρέτριες έκαναν όλες τις δουλειές και τις επέβλεπε η μητέρα...
Αντλία νερού με την οποία τραβούσαν νερό από το πηγάδι που ήταν κάτω στο κελάρι...
Η σκάλα που οδηγεί στους πάνω ορόφους. Τα τέσσερα πρώτα σκαλοπάτια είναι αυθεντικά του πραγματικού σπιτιού. Το σπίτι βομβαρδίστηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Όλα τα σκεύη, τα έπιπλα και τα έργα τέχνης όμως είχαν μεταφερθεί σε ασφαλείς χώρους και γλύτωσαν την καταστροφή. Μετά τον πόλεμο το σπίτι ξανακτίστηκε από τη αρχή με βάση τα αυθεντικά σχέδια και παλιές φωτογραφίες και ξαναχρησιμοποιήθηκε ως μουσείο όπως και πριν τον πόλεμο...
Μόλις φτάσεις στον 1ο όροφο πέφτεις πάνω στις 2 τεράστιες μπαρόκ ξύλινες ντουλάπες στις οποίες αποθήκευαν τα ασπρόρουχά τους. Είχαν τόσα πολλά λινά που τα έβγαζαν για να τα πλύνουν μόνο τρεις φορές το χρόνο...
Η αίθουσα για τα κοσμικά γεγονότα, τις γιορτές και τις δεξιώσεις...
Το "γκρι" δωμάτιο της μουσικής με ένα μοναδικό πυραμιδοειδές πιάνο και ένα κόκκινο κλάβικορντ. Ο πατέρας έπαιζε λαούτο, η μητέρα και η κόρη της η Κορνέλια τραγουδούσαν και όλοι έπαιζαν και πιάνο. Στο ταβάνι οι γύψινες διακοσμήσεις απεικονίζουν μουσικά όργανα...
Στον πίνακα αυτό απεικονίζεται η οικογένεια των Γκαίτε. Οι γονείς και τα δυο αδέλφια, ο μικρός Βόλφγκανγκ και η αδελφή του. Δεξιά στο βάθος χάνονται σαν σκιές στο φόντο τα πέντε άλλα παιδιά τους που πέθαναν σε μικρή ηλικία...
Δύο πίνακες που απεικονίζουν και τις συνήθειες της εποχής: τα μικρά κορίτσια μαθαίνουν ράψιμο και πλέξιμο ενώ τα αγόρια μαθαίνουν γράμματα...
Το απίστευτο αυτό ρολόι - κομψοτέχνημα είναι από μόνο του ένας λόγος να επισκεφτείς αυτό το σπίτι. Εκτός από τα συνηθισμένα, απεικονίζει τις φάσεις της Σελήνης και τη θέση του Ήλιου πάνω στο ζωδιακό κύκλο κατά τη διάρκεια του χρόνου.Φυσικά δουλεύει άψογα...
Όταν κουραστεί το αρκουδάκι που χορεύει και ξαπλώσει με την πλάτη κάτω, έχει έρθει η ώρα να κουρντίσετε το ρολόι (!!)...
Η βιβλιοθήκη με την πολύτιμη συλλογή περίπου 2000 τόμων του πατέρα Γκαίτε...
Γαλλική έκδοση του Βέρθερου του 1845...
Φυσικά υπήρχε και πινακοθήκη που στέγαζε τη συλλογή της οικογένειας στο δικό της δωμάτιο...
Το δωμάτιο της μητέρας Κατερίνας - Ελισάβετ με τα σύνεργα ραψίματος σε μια γωνιά...
Το δωμάτιο της αδελφής του Κορνέλιας με το πιάνο, δείγμα της δεξιοτεχνίας της στη μουσική...
Φτάνοντας στον τρίτο όροφο, αντικρύζεις τη "Στιρέλα" της εποχής, μια τεράστια ξύλινη πρέσσα σιδερώματος...
Το κέντρο αυτού του παιδικού δωματίου καταλαμβάνει το κουκλοθέατρο που μάγευε τον μικρό Βόλφγκανγκ και υπήρξε η αρχική πηγή έμπνευσης ακόμα και τον "Φάουστ" του...
Το προσωπικό δωμάτιο του νεαρού Βόλφγκανγκ διακοσμημένο με σχέδια και μικρούς πίνακες που έφτιαξε ο ίδιος...
Το γραφείο του ακριβώς όπως ήταν όταν ξεκίνησε να γράφει τις "Λύπες του νεαρού Βέρθερου". Το έγραψε μέσα σε πέντε εβδομάδες. Το έργο με το οποίο έγινε διάσημος μέσα σε μια νύχτα, εκδόθηκε το 1774 και επηρέασε βαθύτατα το κίνημα "Θύελλα και Ορμή" και όλο τον ευρωπαικό ρομαντισμό...
Η είσοδος του μουσείου του γερμανικού ρομαντισμού. Τρείς όροφοι γεμάτοι με πίνακες, γλυπτά, βιβλία, σκίτσα, εγκαταστάσεις προβολής και διάφορα άλλα, μεταξύ των οποίων έργα του Ούγκο φον Χόφμανσταλ, του Σίλερ κ.λ.π
Πίνακας σε αποχρώσεις του γκρί με θέμα τον Φάουστ...
Το μουσείο αυτό είχε αρκετό ενδιαφέρον κυρίως για τη συλλογή των πινάκων που φιλοξενεί...
Έξτρα μπόνους: δύο σοφοί σε μία φωτό...
Πέντε ώρες και 156 φωτογραφίες μετά, είχε πάει 5 η ώρα το απόγεμα και δεν υπήρχε περίπτωση να συνεχίσω στην Kleinmarkthalle. Κάθησα σε ένα φαγάδικο εκεί κοντά να φάω και να ξεκουραστώ πριν πάρω το τραίνο του γυρισμού. Όταν τελείωσα ζήτησα ένα ποτήρι νερό και τί μου έφερε το αθεόφοβο το γκαρσόνι; Αυτό το ποτηράκι δεξιά από το φλυτζάνι, ένα σφηνάκι που χώραγε ίσα ίσα δυο γουλιές νερό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου