Ελαστικά Fulda...

   Σάββατο 31 Αυγούστου με μπόλικη ζέστη...
Το σχέδιο ήταν να περάσω την ημέρα στα τραίνα (που έχουν κλιματισμό) και να απολαύσω τη φύση της γερμανικής επαρχίας. Ξεκίνησα για την Κολωνία μέσω Φρανκφούρτης. Όμως φτάνοντας στη Φρανκφούρτη είδα ότι το μόνο τραίνο για Κολωνία ήταν το ICE για το οποίο έπρεπε να βγάλω εισιτήριο μιας και το Deutschland Ticket δεν παίζει στα ICE τραίνα. Όλα τα άλλα τραίνα πήγαιναν νότια, εγώ όμως ήθελα να πάω βόρεια, στη δροσιά. Η μόνη εναλλακτική ήταν ένα RE (Regional) τραίνο που πήγαινε βορειο-ανατολικά σε μια άγνωστη πόλη, το Wächtersbach. Πήρα λοιπόν αυτό το τραίνο και μετά από κανα μισάωρο έφτασα εκεί. Εκεί είδα ότι περνάει άλλο τραίνο που συνεχίζει προς την Φούλντα. Θυμήθηκα τα ελαστικά Fulda και μετά από ένα γρήγορο ψάξιμο στο Ίντερνετ αποφάσισα να συνεχίσω για Φούλντα... 

Το δρομολόγιο είχε αρκετές στάσεις σε πόλεις με ονόματα όπως Offenbach, Hanau, Langenselbold, Niedermittlau, Gelnhausen, Steinau, Neuhof κ.λ.π

Η διαδρομή ήταν πάρα πολύ όμορφη. Περάσαμε μέσα από καταπράσινα αδιαπέραστα δάση, καταπράσινα λιβάδια, καταπράσινα ποτάμια, καταπράσινες λίμνες, καταπράσινα χωριουδάκια, καταπράσινα κοπάδια κατσίκια, καταπράσινες ανεμογεννήτριες, καταπράσινα φωτοβολταικά...εεε, παρασύρθηκα....

Η Fulda απέχει 100 χιλιόμετρα από τη Φρανκφούρτη, μία ώρα με το τραίνο. Είναι μια πολύ όμορφη πόλη 700000 κατοίκων με μεγάλη ιστορία, πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά και λαμπρό παρόν και μέλλον στους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού. Λέγεται πόλη του μπαρόκ, "Fulda, die Barockstadt" και έχει κερδίσει αυτό το προσωνύμιο με το σπαθί της...

Βγαίνοντας από το σταθμό, βρίσκεσαι σε ένα μεγάλο πεζόδρομο με κάθε είδους μαγαζιά και πολλά φαγάδικα που το τέρμα του μετά από κανένα χιλιόμετρο είναι το ιστορικό κέντρο της πόλης...

Στην κεντρική πλατεία μια σιδερένια μακέττα της πόλης όπως ήταν το 1727...

Σάββατο πρωί και φυσικά διάφορα events στην πλατεία με κιόσκια για την καταπολέμηση της κατάθλιψης (!!) και  μπάντα κρουστών (!!!)...

Υπάρχουν 16 μουσεία στην πόλη. Το μεγαλύτερο είναι το μουσείο Vonderau. Απλώς μπήκα μέσα και αγόρασα έναν οδηγό της πόλης, δεν το επισκέφτηκα κανονικά... 

Προσέξτε το πλέγμα που προφυλάσσει το άγαλμα στην εσοχή αυτή του κτιρίου του μουσείου...

Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική με τα half-timbered σπίτια, παρούσα και εδώ...

Πέρασα περίπου 2 ώρες περιδιαβαίνοντας το κέντρο της πόλης, βγάζοντας φωτογραφίες και θαυμάζοντας τα μνημεία και τις 2 εκκλησίες...

Η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Βλάσση. Χτίστηκε από το 1771 μέχρι το 1784 τη εποχή του ύστερου μπαρόκ. Δεσπόζουν οι δύο τριώροφοι πύργοι και το κόκκινο χρώμα...

Εδώ ο ναός του Αγίου Πνεύματος... 

Διπλό εξομολογητήριο (;;) δεν ξέρω πως λέγεται αυτό...

Μια ακόμα βερσιόν του τείχους των δακρύων...

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...

Το πολύ όμορφο ιστορικό της κέντρο είναι γεμάτο με καλά εστιατόρια, πιτσαρίες, καφετέριες, παγωτατζίδικα, μπαράκια, μαγαζιά ποιότητας και όχι τα πολύ διαδεδομένα γυράδικα και κεμπαπτζίδικα με τα οποία είναι γεμάτη η Γερμανία.. Κόσμος πολύς, απολάμβανε τη ζέστη και τον ήλιο...

                                                  

Φαγητό στο Ριστοράντε λα Ρομάντικα, αυθεντικό ιταλικό ρεστωράν, πολύ όμορφο, σε κλασσικό στιλ. Το προσωπικό μιλούσε ιταλικά και ήταν πολύ ευγενικοί και γρήγοροι... 

Τορτελίνι αλα πάνα, μια τεράστια, χορταστική σαλάτα και μια μπύρα, όλα αυτά 26€.

Μου έφεραν και ψωμί, πρωτοφανές !!!. Όχι, νερό δεν μου έφεραν, έπρεπε να το ζητήσω. Τουλάχιστον μου έφεραν ένα κανονικό ποτήρι νερό...

Επιστροφή στη Φρανκφούρτη με άλλο τραίνο, αυτή τη φορά κατευθείαν. Μόλις κατέβηκα από αυτό το τραίνο, στη διπλανή γραμμή έτοιμο να ξεκινήσει σε 5 λεπτά, το άλλο τραίνο για το Ντάρμσταντ. Μου αρέσει που εδώ μερικοί έχουν παράπονα από τις συγκοινωνίες.
Περισσότερα για τη Φούλντα προσεχώς...