Bacharach, το στολίδι του Ρήνου

Η Μπάχαραχ (Bacharach am Rhein) είναι μια μικρή γραφική πόλη στη Γερμανία, στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου (Rheinland-Pfalz). Βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Ρήνου, περίπου 48 km νότια της πόλης Κόμπλεντς και αποτελεί μέρος της κοιλάδας Άνω Μέσου Ρήνου, η οποία είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO λόγω της μοναδικής ιστορικής και φυσικής της αξίας.
Ο πληθυσμός είναι γύρω στους 1800 κατοίκους. Η Μπάχαραχ ήταν παραδοσιακά σημαντικό εμπορικό κέντρο στον Ρήνο κατά τον Μεσαίωνα, ειδικά στο κρασί και το ξύλο.

Το πρώτο πλάσμα που με υποδέχθηκε μπαίνοντας στην πόλη ήταν αυτή η γάτα στο παράθυρο του δευτέρου ορόφου αυτού του κτιρίου... Ωραία σκέφτηκα..αυτή είναι μια πόλη που μου ταιριάζει...

Στον κεντρικό δρόμο, βαδίζοντας προς το κέντρο της πόλης......ερημιά...

Η Μπάχαραχ είναι μια πλήρως διατηρημένη μεσαιωνική παλιά πόλη με τα στενά δρομάκια, τα σπίτια με ξύλινο σκελετό και εντυπωσιακά ιστορικά κτίρια...

Η πινακίδα μας πληροφορεί για την Λορελάι και την σχέση της με την πόλη. Η Λορελάι (Lorelei) είναι ένα από τα πιο διάσημα και μυστηριώδη σύμβολα του Ρήνου. Είναι ένας απότομος βραχώδης σχηματισμός, ύψους 132 μ.που βρίσκεται στον ποταμό Ρήνο, κοντά στην πόλη St. Goarshausen, όχι μακριά από τη Μπάχαραχ. Το σημείο είναι στενό και παλιά θεωρούνταν επικίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα λόγω ρευμάτων και υφάλων. Σύμφωνα με τον θρύλο, η Λορελάι ήταν μια πανέμορφη γυναίκα/σειρήνα που καθόταν στον βράχο, χτένιζε τα χρυσά της μαλλιά και τραγουδούσε μαγευτικά. Οι ναυτικοί μαγεύονταν, έχαναν το μυαλό τους και τα καράβια τους έπεφταν πάνω στο βράχο.

Ο θρύλος της Λορελάι έγινε πασίγνωστος τον 19ο αιώνα από το ποίημα του Heinrich Heine: "Die Lorelei".

 Η Λορελάι είναι ο μύθος, η Μπάχαραχ είναι η πόλη που ζει δίπλα στον μύθο.

Πανέμορφα στενά, γραφικά ξυλόδετα σπίτια, παντού ταβέρνες, μπαράκια, οινοπωλεία, εστιατόρια και μπαράκια... Όλα κλειστά όμως, χειμώνας και η πόλη είναι νεκρή από τον Οκτώβρη μέχρι το Πάσχα... 

Είμαστε στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης και δεν υπάρχει ψυχή...

 Το ίδιο το όνομα "Altes Haus" (Παλιό Σπίτι), μαρτυρά τη μακρά ιστορία αυτού του ημιξύλινου κτιρίου στο Μπάχαραχ. Η γραφική κατασκευή, που αποτελείται από ένα συμπαγές ισόγειο και έναν ημιξύλινο όροφο με τέσσερα αετώματα και γωνιακούς πυργίσκους, χρονολογείται από το 1368. Αρκετές ανακαινίσεις πραγματοποιήθηκαν μέχρι το 1568. Στο εσωτερικό του γυρίστηκαν πολλές ταινίες και σήμερα, το "Altes Haus" είναι ταβέρνα και σύμβολο της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς 600 χρόνων της περιοχής Ρηνανίας - Παλατινάτου...

Και η απαραίτητη ελληνική παρουσία, κι αυτό κλειστό ήταν... 

Σε κάθε γωνιά, παραμονεύει και μια έκπληξη...

Μια άποψη της πόλης από την όχθη του Ρήνου...

Κάποιο μνημείο δίπλα στην όχθη, σε ένα πολύ όμορφο πάρκο...

Το παρεκκλήσι του Βέρνερ είναι ένα από τα σύμβολα της μικρής πόλης και στην ιστορία του κρύβεται ένα δράμα. Ξεκίνησε να χτίζεται το 1294 με χρήματα από τις δωρεές των προσκυνητών. Του έδωσαν το όνομα ενός δεκαεξάχρονου αγοριού της πόλης, του Werner του Oberwesel, που βρέθηκε νεκρό και πιθανόν κακοποιημένο την Μεγάλη Πέμπτη του 1287 κάπου έξω από την πόλη. Για τον θάνατό του κατηγορήθηκαν οι Εβραίοι της περιοχής εναντίον των οποίων ξέσπασε ένα πραγματικό πογκρόμ. Ο Βέρνερ λατρευόταν ως χριστιανικός άγιος και η ημέρα μνήμης του ήταν η 19η Απριλίου. Πλήθη πιστών έρχονταν να προσκυνήσουν και φυσικά να αφήσουν και το κατιτίς τους στην πόλη. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια λοιπόν. Και τους Εβραίους ξεφορτώθηκαν και μια καινούργια μπίζνα άνοιξε για την πόλη. Το ψέμα και φυσικά η μπίζνα κράτησε για αιώνες. Μέχρι που ή έρευνα έδειξε ότι οι κατηγορίες κατά των Εβραίων ήταν ανυπόστατες και ό "άγιος" διαγράφτηκε από τους καταλόγους των αγίων της καθολικής εκκλησίας το 1963... 

Το παρεκκλήσι καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1689 και σήμερα αποτελεί διατηρητέο μνημείο... 

Στη θέση της παλιάς πύλης εισόδου, ένα κείμενο σκαλισμένο σε πέτρα παρέχει σύντομες ιστορικές πληροφορίες και ενθαρρύνει τον προβληματισμό για ένα καλύτερο μέλλον. 
"Σήμερα συνειδητοποιούμε ότι για πολλούς αιώνες είμασταν τυφλοί, ανίκανοι να δούμε την ομορφιά του εκλεκτού λαού σου. Ανίκανοι ακόμα να δούμε στα πρόσωπά τους τα χαρακτηριστικά του πρωτότοκου αδελφού μας. Τώρα βλέπουμε το σημάδι του Κάιν στα μέτωπά μας. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο αδελφός μας Άβελ κειτόταν πάνω στο αίμα που χύσαμε και έκλαιγε με τα δάκρυα που εμείς προκαλέσαμε ξεχνώντας την αγάπη σου. Συγχώρεσέ μας για την άδικη κατηγορία εναντίον των Εβραίων. Συγχώρεσέ μας που σε σταυρώσαμε για δεύτερη φορά. Δεν ξέραμε τι κάναμε".
Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄

Ανεβαίνοντας προς το κάστρο...
 

Αμπέλια και κρασί: η περιοχή γύρω από την πόλη είναι γνωστή για τους αμπελώνες της και ιδιαίτερα την ποικιλία Riesling, ονομαστή σε όλη την περιοχή του μέσου Ρήνου. Κάθε χρόνο ο Πάπας συνήθιζε να παραγγέλνει ένα φορτίο κρασιά από το Μπάχαραχ να του τα στείλουν στη Ρώμη...

Από αυτό το μονοπάτι ανεβαίνουμε στο κάστρο...

Burg Stahleck: Το κάστρο Στάλεκ είναι ένα οχυρωμένο κάστρο του 12ου αιώνα. Βρίσκεται σε ένα βράχο περίπου 160 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας θέα της κοιλάδας Lorelei. Το όνομά του σημαίνει "απόρθητο κάστρο σε ένα βράχο". Χτίστηκε με εντολή του Αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, καταστράφηκε στα τέλη του 17ου αιώνα αλλά ανοικοδομήθηκε τον 20ο...

Σήμερα, στεγάζει έναν από τους πιο γραφικούς ξενώνες νεότητας και αποτελεί δημοφιλή προορισμό για σχολικές εκδρομές και οικογενειακές διακοπές. Οι μεμονωμένοι ταξιδιώτες εκτιμούν επίσης την ευκαιρία να περάσουν μια νύχτα σε ένα κάστρο. Διαθέτει 168 κλίνες και κάθε χρόνο καταγράφονται περίπου 42000 διανυκτερεύσεις...

...και φυσικά η θέα από εκεί ψηλά είναι μαγευτική... 

Οι αμπελώνες της περιοχής απλώνονται σχεδόν κατακόρυφα πάνω στους γειτονικούς λόφους...

Παντού μέσα και γύρω από το Μπάχαραχ, βλέπει κανείς τη σιωπηλή παρουσία του παρελθόντος.
Το Μπάχαραχ θεωρείται το μυστικό κέντρο του Ρομαντισμού της περιοχής του Ρήνου. Ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο Κλέμενς Μπρεντάνο και πολλοί άλλοι ταξιδιώτες του Ρήνου της ρομαντικής εποχής γοητεύτηκαν από την ομορφιά του Μπάχαραχ.
Ο Ουγκώ έγραψε στο ταξιδιωτικό του ημερολόγιο: "Το Μπάχαραχ είναι ίσως το παλαιότερο κατοικημένο μέρος που έχω δει ποτέ. Πιστεύεται ότι ένας γίγαντας, που εμπορευόταν αντίκες, ήθελε να ανοίξει ένα μαγαζί εδώ στον Ρήνο. Αυτή η αρχαία πόλη των νεράιδων, γεμάτη μύθους και θρύλους, κατοικείται από μια γραφική γενιά ανθρώπων"…