Δεύτερη μέρα στη Φούλντα για συγκεκριμένο λόγο.
Η Φούλντα βρίσκεται στο διάσημο Fulda Gap, μια περιοχή μεταξύ των συνόρων Έσσης-Θουριγγίας και της Φρανκφούρτης, και είναι στην ουσία δύο διάδρομοι πεδινών περιοχών από τους οποίους μπορούσαν να περάσουν χιλιάδες τεθωρακισμένα σε μια αιφνιδιαστική επίθεση από τους Σοβιετικούς και τους συμμάχους τους και να φτάσουν στον ποταμό Ρήνο. Φυσικά ήταν ύψιστης στρατηγικής σημασίας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου του 1947-1991. Τώρα υπάρχει εκεί ένα μουσείο αφιερωμένο στην παραμονή των αμερικανικών στρατευμάτων που στάθμευαν των εποχή εκείνη στην περιοχή. Αυτό το μουσείο ξεκίνησα να επισκεφτώ αλλά τα πράγματα δεν πήγαν σύμφωνα με το πρόγραμμα...
Στον σιδηροδρομικό σταθμό της Φούλντα υπάρχει ένα τουριστικό γραφείο και ρώτησα πως θα πάω στο μουσείο. Μου είπαν θα πάρετε το λεωφορείο Νο 4. Στο σταθμό των λεωφορείων αντίκρισα αυτό το θέαμα: λεωφορείο ειδικό για ποδηλάτες, με ειδικό τρέιλερ από πίσω για να βάλουν τα ποδήλατά τους...

Κατέβηκα απο το λεωφορείο σε κάποιο σημείο που νόμιζα ότι ήταν κοντά στο μουσείο και ξεκίνησα να το ψάχνω. Τελικά είχα πάρει λάθος λεωφορείο και περιπλανήθηκα σε μια περιοχή στην εξοχή στα προάστια της πόλης για καμμιά ώρα περίπου.
Τουλάχιστον έπεσα πάνω στην ωραία της ημέρας...
Σε όλη την περιοχή, πολύ όμορφα και φροντισμένα σπιτάκια με καταπληκτικούς κήπους...
Με τα πολλά έφτασα κάπου κοντά στο σημείο που είναι το μουσείο και το μόνο που είδα ήταν αυτός ο πύργος επικοινωνιών, το μόνο που έχει απομείνει από την στρατιωτική βάση που υπήρχε εκεί παλιότερα. Κάπου εκεί κοντά βρήκα και το μουσείο, το οποίο όμως ήταν κλειστό. Δεν ανοίγει Σαββατοκύριακα…
Επιστροφή στο κέντρο και στην μπαρόκ συνοικία της μπαρόκ πόλης όπως λέγεται η Φούλντα.
Έξω από το σημείο συνάντησης, μια ομάδα τουριστών ετοιμάζεται για μια οργανωμένη ξενάγηση που περιλαμβάνει γευσιγνωσία και οινογνωσία. Ο ξεναγός κουβαλάει μαζί του ένα βαρελάκι πάνω σε ρόδες που περιέχει κρασί και διάφορα τυριά και οι τουρίστες τρώνε και πίνουν περιφερόμενοι στα αξιοθέατα. Τους ξαναείδα αργότερα στο παλάτι. Η περιοχή ήταν ονομαστή για τα κρασιά της παλιότερα…

Το παλάτι von der Tann, σήμερα στεγάζει τα δικαστήρια της πόλης. Χτίστηκε το 1737 σε σχέδια του Andrea Galasini...

Λίγα μέτρα πιο κάτω, στην ομώνυμη πλατεία, συναντάμε το άγαλμα του "Αποστόλου των Γερμανών", του
Αγίου Βονιφάτιου, με ύψος 4 μέτρα και φτιαγμένο από μπρούντζο μεταξύ 1830 και 1840. Στη βάση του, χαραγμένη η φράση “Verbum Domini Manet in Aeternum” (Μόνο ο Λόγος του Θεού υπάρχει για πάντα). Η φράση έγινε το μότο της Θρησκευτικής Μεταρρύθμισης και τα αρχικά VDMA σε σχήμα σταυρού στόλιζαν για χρόνια τα ρούχα, τις πανοπλίες, τα ξίφη ακόμα και τα κανόνια των πολεμιστών της
Schmalkaldic League που εξεγέρθηκαν ενάντια στην Αγία Ρωμαική Αυτοκρατορία...


Όπου γυρίσεις και όπου σταθείς σε αυτή την πόλη θα δεις περιποιημένους, ολάνθιστους κήπους...

Το σπουδαιότερο αξιοθέατο της περιοχής: το μπαρόκ επισκοπικό παλάτι (
Stadtschloss): η κατοικία των ηγεμόνων της Fulda...
Χτίστηκε μεταξύ 1706 και 721 σε σχέδια του Johannes Dientzenhofer...

Γύρω γύρω και στην αυλή του κτιρίου, πανέμορφα λουλούδια και διακοσμητικά φυτά...
Στην εσωτερική αυλή του παλατιού, μας υποδέχεται ο καβαλλάρης - θεριστής, σύγχρονο μπρούτζινο (2021) άγαλμα, αφιερωμένο στον ανώνυμο αγρότη - οινοπαραγωγό της περιοχής...

Εγώ τα λουλούδια πίσω ήθελα να βγάλω, δεν ξέρω τι έπαθε η μηχανή και δεν εστίασε σωστά...

Την αυλή του παλατιού, στολίζουν αγάλματα...
Η είσοδος στο παλάτι - μουσείο, κοστίζει 3,5€. Αξίζει πραγματικά να περιηγηθεί κανείς στους τρεις ορόφους του κτιρίου και να θαυμάσει τις περίτεχνα διακοσμημένες αίθουσες, τις συλλογές πινάκων και επίπλων, τα γλυπτά, τις ταπισερί και ένα σωρό άλλα πολύτιμα αντικείμενα και εκθέματα...
Μια αίθουσα του μουσείου είναι αφιερωμένη στην βασιλική οικογένεια της Ολλανδίας. Ο Ολλανδικός βασιλικός οίκος είναι σχεδόν μια γερμανική οικογένεια. Τουλάχιστον 35 μέλη του έχουν παντρευτεί μέλη της γερμανικής αριστοκρατίας. Εδώ η βασίλισσα
Τζουλιάνα της Ολλανδίας, από τον γερμανικό Οίκο του Μεκλεμβούργου. Ήταν βασίλισσα από το 1948 μέχρι το 1980. Δίπλα ο βασιλιάς Βερνάρδος, κι αυτός Γερμανός, γεννημένος στην Ιένα της (τότε) Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ...
Η αίθουσα με τους 420 καθρέπτες και τις 46 ελαιογραφίες, διακοσμημένη σε στιλ ροκοκό...
Ένα μικρό δείγμα από τη μεγάλη συλλογή απο κομμάτια πορσελάνης...

Ακόμα και τα σκυλιά έρχονται να περιηγηθούν στο παλάτι...
Flora Vase: ένα από τα ωραιότερα γλυπτά κήπου της Ευρώπης! φιλοτεχνήθηκε το 1728 και βρίσκεται μπροστά στα σκαλοπάτια που οδηγούν στην Orangerie στον κήπο του επισκοπικού παλατιού...
Αυτή είναι η Orangerie...στην βόρεια πλευρά του παλατιού, χτίστηκε τον 18ο αιώνα και εκεί έκαναν τις καλοκαιρινές γιορτές τους οι άρχοντες και οι επίσκοποι. Σήμερα η μεγάλη αίθουσα και η βεράντα του χρησιμοποιούνται για διάφορες εκδηλώσεις...
Μια όαση δροσιάς και ομορφιάς ο κήπος, με λιμνούλες, πάπιες, χρυσόψαρα (!!!) και συντριβάνια...
Ο καθεδρικός ναός της πόλης, με τον τάφο του Αγίου Βονιφάτιου, ένα εντυπωσιακό κτίσμα.. Δεν μπήκα μέσα, δεν προλάβαινα...
Λίγο πριν φτάσει κανείς στον σιδηροδρομικό σταθμό, το παλιό δημαρχείο...
Αν μεγεθύνετε την εικόνα θα δείτε τη λεπτομέρεια του ξύλινου σκελετού, κύριο χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής των half timbered παραδοσιακών κτισμάτων σε όλη την Γερμανία...
Αυτά για την ώρα για την Φούλντα, ελπίζω να ξανάρθω σύντομα.
Για την ιστορία, το κοντέρ έγραψε 16 χιλιόμετρα εκείνη την ημέρα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου