Στις 3 Οκτωβρίου βρέθηκα στο Βισμπάντεν. Το Βισμπάντεν (Wiesbaden), είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Έσσης και η πρωτεύουσα του ομοσπονδιακού κρατιδίου και όχι η Φρανκφούρτη, όπως θα περίμενε κανείς λόγω μεγέθους και σημασίας. Με περίπου 283,000 κατοίκους είναι η 24η μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας. Είναι το κομψό θέρετρο και κέντρο υγείας της Έσσης με τις 26 ιαματικές πηγές, γνωστές ακόμα από τη Ρωμαική εποχή.
Αυτός είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός του Βισμπάντεν, νεομπαρόκ στυλ, χτισμένος το 1904. Το κτίριο από κόκκινο αμμόλιθο, αναπαλαιώθηκε και ανακαινίστηκε το 2004, με κόστος 25 εκατομμύρια ευρώ...
Οι πινακίδες σε οδηγούν στο ιστορικό κέντρο, αλλά πρέπει πρώτα να διασχίσεις ένα πολύ όμορφο πάρκο με λιμνούλες, συντριβάνια και πάπιες...
Μπρούτζινο άγαλμα της θεάς Άρτεμης του Wilhelm Knapp...
"Kunst am Bau" (Congress Sculptures): Σύμπλεγμα γλυπτών από ενισχυμένο τσιμέντο χρωματισμένο κατά τη χύτευση, έργο της Εmilia Νeumann για το RheinMain Congress Center, το συνεδριακό κέντρο του Βισμπάντεν. Το ύψους τεσσάρων μέτρων έργο, σύμφωνα με την δημιουργό του, προσκαλεί τον θεατή να ανακαλύψει την τέχνη και το χώρο, όπως μας πληροφορεί η φθαρμένη επεξηγηματική πινακίδα...
Το Κρατικό Μουσείο Τέχνης και Φυσικής Ιστορίας του Βισμπάντεν. Δεν προλάβαινα να το επισκεφτώ...
Το Δημαρχείο (Neues Rathaus), σε νεοαναγεννησιακό στυλ, χτίστηκε ανάμεσα στα 1884 και 1887...
Απόγευμα και αργία και ο κόσμος άρχισε να καταφθάνει στην κεντρική πλατεία για το χάπενινγκ της ημέρας...
Στην Σλόσπλατς, η νεογοτθική Λουθηρανική Marktkirche (Εκκλησία της Αγοράς), χτισμένη στα 1853-1862, υψώνεται πάνω απ' όλα τ' άλλα κτίρια της πόλης, σε ύψος 97 μέτρων...
Λέγεται και Καθεδρικός Ναός του Νάσσαου...
Μπροστά από την εκκλησία βρίσκεται το άγαλμα του πρίγκηπα Γουλιέλμου του Α' της Οράγγης...
Όσο τρομακτικά επιβλητική και μεγαλόπρεπη είναι απ' έξω, τόσο μίνιμαλ και λιτό είναι το τεράστιο εσωτερικό της. Απουσιάζει εντελώς κάθε διάκοσμος εκτός από 5 αγάλματα του Χριστού και των τεσσάρων Ευαγγελιστών που κυριαρχούν μπροστά από το ιερό...
Και φτάνουμε στο υπέροχο στολίδι της πόλης, το Κούρχαους (Kurhaus) (Θεραπευτήριο), κτίσμα των αρχών του 20ου αιώνα, έργο του Φρίντριχ Τιρς. Στο εσωτερικό του φιλοξενείται το καζίνο της πόλης. Εκεί ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και ο Ρίχαρντ Βάγκνερ δοκίμαζαν την τύχη τους. Μάλιστα έμεινε ιστορικό, γιατί ο Ντοστογιέφσκι έχασε εκεί όλα τα χρήματα που είχε μαζί του για το ταξίδι του, πράγμα που στάθηκε αφορμή για τη συγγραφή του διάσημου μυθιστορήματός του "Ο παίκτης".
Νεοκλασσικό στυλ, κολώνες κορινθιακού ρυθμού, αγάλματα και το τετραγωνισμένο πάρκο Bowling Green στην αυλή του με τα δύο συντριβάνια. Στην μετώπη της εισόδου γράφει "Aquis Mattiacis" ("τα νερά των Mattiaci"), αναφορά στα Γερμανικά φύλα που ζούσαν κάποτε στην περιοχή...
Δεξιά μόλις μπεις στο κτίριο, βλέπεις αυτό το γραμματοκιβώτιο του 1896, συχνό έκθεμα σε μουσεία και παλιά κτίρια της Γερμανίας...
Στην είσοδο της μεγάλης αίθουσα συναυλιών, μία προτομή του γερμανού αρχιμουσικού Carl Schuricht...
Εκτός από το Καζίνο, το κτίριο έχει και δύο αίθουσες συναυλιών, μία μικρή 400 ατόμων, την Christian-Zais-Saal και την εκπληκτικής ομορφιάς, Friedrich von Thiersch Hall, χωρητικότητας 1350 ατόμων...
Το εκκλησιαστικό όργανο χρονολογείται από το 1954, αλλά εκσυγχρονίστηκε και αναβαθμίστηκε το 1987 και το 2011...
Το 2017 απέκτησε το καινούργιο κόκκινο κλαβιέ του, προμήθεια που στοίχισε 90000€ ...
Και ο οργανίστας Friedhelm Gerecke, ο οποίος έπαιζε διάφορα κλασσικά αλλά και ποπ κομμάτια για ένα γκρούπ επισκεπτών που τους ξεναγούσαν στον χώρο. Ο Friedhelm Gerecke, φροντίζει και συντηρεί το όργανο από το 1986 (!!!). Περιττό να αναφέρω πως ακούγονταν το θηρίο...
Στην πίσω πλευρά του Kurhaus, υπάρχει ένα πολύ όμορφο πάρκο, το Kurpark, με χώρους αναψυχής, λίμνες και υπέροχα δέντρα. που απλώνεται σε μια έκταση πέντε χιλιομέτρων στον άξονα Βορρά - Νότου μέχρι την περιοχή Sonnenberg. Πάρκα σαν και αυτό έδωσαν στην πόλη το παρατσούκλι "Νίς του Βορρά". Φυσικά υπάρχει εγκατάσταση για υπαίθριες συναυλίες και εκδηλώσεις για 5000 άτομα, που φυσικά λόγω καιρού είχε κλείσει. Αυτό δεν εμπόδιζε μια οικογένεια να κάνει ασκήσεις γυμναστικής και γιόγκα στο χώρο μπροστά από τη σκηνή...
Εδώ έχουμε τη λίμνη ή μία από τις λίμνες του πάρκου η οποία έχει αποξηρανθεί για να γίνουν αντιπλημμυρικά έργα. Το 1999 και το 2015 έγιναν καταστροφές στα κτίρια της περιοχής από πλημμύρες λόγω κλιματικής αλλαγής...
Η λίμνη θα επανέλθει στην κανονική της κατάσταση την Άνοιξη του 2025, όπως μας πληροφορεί η πινακίδα που υπάρχει στο χώρο...
Στην πλατεία Kaiser-Friedrich-Platz, το ομώνυμο άγαλμα του Φρειδερίκου του 3ου (1831 - 1888) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν, αυτοκράτορα της Γερμανίας και βασιλιά της Πρωσίας, πατέρα της βασίλισσας Σοφίας της Ελλάδας. Μπρούτζινο, ύψους τεσσάρων μέτρων, ζυγίζει 3 τόννους και φιλοτεχνήθηκε το 1897...
Δίπλα στο Κούρχαους βρίσκεται το επιβλητικό Hessisches Staatstheater Wiesbaden (Κρατικό Θέατρο). Χτίστηκε στα 1892-1894 για τον Κάιζερ Γουλιέλμο Β', σε σχέδια των Ferdinand Fellner και Hermann Helmer από την Βιέννη...
Το νεο-μπαρόκ στυλ του κτιρίου αντέγραψε κτίρια της Πράγας και της Ζυρίχης...
Την περίοδο από το 1874 ως το 1905, φιλοξενούσε στις αίθουσές του δώδεκα συναυλίες συμφωνικής μουσικής το χρόνο. Έχουν εμφανιστεί εδώ μεταξύ των άλλων, οι Johannes Brahms, Clara Schumann, Joseph Joachim, Camille Saint-Saëns και Pablo de Sarasate. Ενώ ανάμεσα σε αυτούς που έχουν διευθύνει τις τοπικές ορχήστρες είναι οι Fritz Busch, Felix Weingartner, Bruno Walter, Wolfgang Sawallisch, Otto Klemperer, Thomas Beecham και Richard Strauss....
"Η αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας είναι στο χέρι σας, κρατήστε την ζωντανή"...
Μπροστά από την κεντρική είσοδο, ένα άγαλμα του Σίλερ (Friedrich Schiller) που φιλοτεχνήθηκε το 1905 για τα 100 χρόνια από τον θάνατό του από τον γερμανό γλύπτη Joseph Uphues. Παρουσιάζει τον ποιητή να απαγγέλει και στη βάση του αγάλματος μια γυναικεία φιγούρα, σύμβολο της τραγωδίας...
Μπροστά από το κτίριο του θεάτρου έχουμε ένα ακόμα πάρκο, έκτασης επτά εκταρίων, το "Warmer Damm". Φτιάχτηκε το 1859 - 1860 σαν αντίγραφο των αγγλικών πάρκων τοπίου που ήταν πολύ δημοφιλή εκείνη την εποχή...
Πινακίδα πολύ κοντά στο Μουσείο της πόλης, προπαγανδίζει την ανοχή στη διαφορετικότητα, την ελευθερία του πολιτισμού και της τέχνης. "Είμαστε ενάντια στους αποκλεισμούς, τον ρατσισμό τη μισαλλοδοξία, την ομοφοβία, τον μισογυνισμό, τον εθνικισμό, τον αντισημιτισμό, την ισλαμοφοβία και το μίσος ενάντια στις μειονότητες."
Ανάμεσα στα άλλα, λέει ότι στην πόλη ζουν 291000 άνθρωποι από 160 έθνη και 50000 από αυτούς είναι μετανάστες...
Ερημιά στους κεντρικούς δρόμους, ήταν βέβαια και αργία...
Πολλά εστιατόρια, καφέ και μπαρ με αρκετό κόσμο...
Για φαγητό, στο ιταλικό Due Amici: το φαγητό πολύ γκουρμέ και ακριβό αλλά τουλάχιστον μου έκανε παρέα ο Αλ Πατσίνο στις φωτογραφίες από τον "Νονό"...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου