Οι ουρανοί είναι - και πάλι - δικοί μας...

 Το Σάββατο 8 Φλεβάρη πετάξαμε πάλι με τα αεροπλανάκια μας για μια βόλτα πάνω από τους ποταμούς Ρήνο και Μοζέλα.

Η πρόγνωση έδειχνε θαυμάσιο καιρό και ο Μπεν έφτιαξε ένα σχέδιο πτήσης που θα μας πήγαινε δυτικά, θα περνούσαμε πάνω από το αεροδρόμιο Χαν, θα ανεβαίναμε τον Ρήνο ποταμό μέχρι να συναντήσουμε τον Μοσέλα, πάνω από το Κόμπλεντζ, ξανά ανατολικά προς την Φρανκφούρτη και μετά από μα σύντομη επίσκεψη στη Βαυαρία θα γυρνούσαμε στο Ντάρμσταντ. Συνολικός χρόνος πτήσης περίπου δύο ώρες..

Κατά τα γνωστά, συναντηθήκαμε στο αεροδρόμιο κατά τις 10 το πρωί και κατευθυνθήκαμε προς τα αεροπλάνα μας. Όλα θα ήταν διαφορετικά σήμερα: άλλο αεροπλάνο, άλλος χειριστής και φυσικά άλλο το δρομολόγιο. Πέταξα με το πολύ όμορφο Piper PA-28-236 Dakota με χαρακτηριστικό κλήσης D-EIWK και πιλότο τον Αλεξάντερ, από την EUMETSAT. Μαζί μας και ένας καινούργιος φίλος από την Τουρκία, ο Awais, στην πρώτη του πτήση με τέτοιο αεροπλάνο... 

Το Piper Dakota, έχει μία μόνο πόρτα στα δεξιά. Μπαίνει πρώτα ο πρώτος συνεπιβάτης και κάθεται στο πίσω κάθισμα, μετά μπαίνει ο χειριστής και κάθεται στη θέση του και τελευταίος μπαίνει ο δεύτερος συνεπιβάτης που κλείνει και την πόρτα. Στην φωτό βλέπουμε την ανοικτή πόρτα του χώρου αποσκευών... 

Στο δεξιό μέρος του πίνακα οργάνων δεσπόζει το Garmin 430...

Ο συνεπιβάτης έχει μπροστά του ένα μεγάλο και ευανάγνωστο αλτίμετρο. Λίγο πιο δεξιά το εφεδρικό χρονόμετρο...

Βίντεο από την απογείωση που τράβηξε από το πίσω κάθισμα ο Awais...

Ο καιρός ήταν θαυμάσιος για πτήσεις αλλά τελικά πιο θαυμάσιος απ' ότι έπρεπε... Ο λαμπερός ήλιος μετέτρεψε την πρωινή υγρασία σε υδρατμούς και θόλωσε την ατμόσφαιρα. Το αποτέλεσμα φαίνεται στις φωτογραφίες...

Πετάμε πάνω από το Ασάφενμπουργκ και στο κέντρο της φωτό διακρίνεται το Schloss Johannisburg, το παλάτι της πόλης στην όχθη του ποταμού Μάιν...

Στο μεγαλύτερο μέρος της πτήσης μας ο Αλεξάντερ χρησιμοποιούσε τον αυτόματο πιλότο. Όσο μεσημέριαζε, καθάριζε και η ατμόσφαιρα και εδώ μας έχει κατεβάσει χαμηλά, στα 1500 πόδια για να πάρουμε καλύτερες φωτογραφίες και να απολαύσουμε τη θέα...

Πλησιάζοντας στο Ντάρμσταντ...

Το Ντάρμσταντ από ψηλά...

Στην τελική για την προσγείωση...

Βίντεο που τράβηξε ο φίλος μας ο Τούρκος στην προσγείωσή μας...

Το εικονιζόμενο κουκλί παρακάτω είναι ένα ολοκαίνουργιο Cirrus SR20 G6 Premium, ένα από πιο μοντέρνα και εντυπωσιακά μονοκινητήρια ελικοφόρα της εποχής μας. Δερμάτινα καθίσματα  και επένδυση Αλκαντάρα, αυτόματος κλιματισμός, δορυφορικό τηλέφωνο Iridium και λήψη δεδομένων καιρού από δορυφόρο...

Ξεχάσαμε να φωτογραφηθούμε όλοι μαζί πριν την πτήση, οπότε τελευταία στιγμή ζήτησα από τον Awais να με φωτογραφήσει με φόντο αυτό το πανέμορφο Aquila A210, ένα διθέσιο χαμηλοπτέρυγο  αεροσκάφος αναψυχής, κατασκευασμένο από ανθρακονήματα... 

Φωτογραφίες που τράβηξε ο Μπεν με το iPhone του, μέσα από το Cessna, αλλά και αυτές είναι θολές λόγω της ατμόσφαιρας...

Το αεροδρόμιο Frankfurt-Hahn. Δεν είναι το μεγάλο αεροδρόμιο της πόλης αλλά ένα μικρότερο που βρίσκεται 125 χλμ μακριά και εξυπηρετεί την Ryan Air και πτήσεις κάργκο...

Πετώντας πάνω από τον Ρήνο...

Εδώ ο Ντέιβιντ, στη τελική του 08 για την προσγείωση στο Ντάρμσταντ...

 

Το Πάιπερ μου άρεσε πιο πολύ από το Τσέσνα, είναι ελαφρώς πιο ευρύχωρο (ή ο πιλότος είναι πιο αδύνατος), και αυτή τη φορά σε συνδυασμό και με τον λαμπερό ήλιο δεν ξεπάγιασα. Ωστόσο δεν μπορούσα να ακούσω τον Αλεξάντερ πολύ καλά γιατί η ενδοσυνεννόηση ή δεν δούλευε καλά ή δεν ήταν σωστά ρυθμισμένη. Ο Αλεξάντερ δεν ήταν τόσο ομιλητικός όσο ο Ντέιβιντ στην προηγούμενη πτήση αλλά μας κατέβαζε χαμηλά και απολαμβάναμε καλύτερα τη θέα από κάτω. Κάποιες μικρές αναταράξεις δεν χάλασαν τη διάθεσή μας και για μια ακόμα φορά η πτήση μας ήταν μια πραγματική απόλαυση, μέχρι φυσικά την επόμενη...